சனி, 28 அக்டோபர், 2017

எது கருத்து சுதந்திரம்? நேதாஜிதாசன்

நான் உண்மையை சொல்வேன். கேள்வி கேட்பேன். எனக்கென்ன பயம் என்ற வசனங்கள் கருத்து சுதந்திரத்தின் வெளிப்பாடு.
சமீபமாக இந்த வசனங்களை யாரிடமும் இருந்து கேட்க முடியவில்லை. பத்திரிகைகள் கூட அடங்கிவிடுகிறது அதிகாரத்தின் முன்பு, நாம் ஏன் என்ற எண்ணம் பலருக்கு.
இதில் எழுத்தாளர்கள் படுகொலை வேறு. யாருக்கு தான் கருத்து சொல்ல தோன்றும். ஏன் எனக்கும் இந்த கசப்பான அனுபவம், அயோக்கியத்தில் களேபரத்திற்காக எனக்கு பல ஆர்.எஸ்.எஸ் நண்பர்களிடம் இருந்து கொஞ்சம் கண்மூடித்தனமான விமர்சனங்கள் வந்திருந்தது.
சொல்வதை அஞ்சாமல் சொல், எழுதுவதை அஞ்சாமல் எழுது என்றுபோய் சொல்வதை முதலாளிகளுக்கு ஆதரவாக சொல், எழுதுவதை அவர்களுக்கு சாதகமாக எழுது என மாறிவிட்டது. தகவல் என்பது ஆயிரம் அணுஉலைகளை விட ஆபத்தானது. தகவலை பரப்புபவை ஒரு அரசுக்கு சமம் ஒரு வேளை அனைவராலும் படிக்கப்பட்டால். அப்பேற்பட்ட தகவல் சொல்லும் அமைப்புகள் மீது பதிக்கப்படும் தடைகள் சிலகாலம் வேண்டுமானால் பாதுகாப்பு வழங்கலாம். ஆனால் அதிகமாக கட்டுப்படுத்தபடுபவை ஒரு நாள் நிச்சயம் அதிக பலத்துடன் கட்டுப்பாடுகளை மீறும். அதுபோல தகவல் நிறுவனங்கள் நினைத்தால் அரசை கூட கலைக்கலாம். யாரை வேண்டுமானாலும் கலங்கப்படுத்தலாம்.
கருத்து சுதந்திரம் மெல்ல மெல்ல பறிக்கப்படுவதாகவே தோன்றுகிறது சில காலமாக. மோடி ஆட்சியமைத்த உடன் நாடெங்கும் உள்ள செய்திதாள்கள் மோடியின் சொல்பேச்சுகேட்டு செயல்படும் பொம்மை போல ஆகிவிட்டது. சுதந்திர இந்தியாவில் மாவோ கருத்துகளை பரப்ப உரிமையில்லை. இங்கு பகுத்தறிவுடன் மதங்களை பற்றி கேள்வி கேட்க உரிமையில்லை. அரசை குற்றவாளியாக்கும் எதையும் மக்களிடம் சொல்ல உரிமையில்லை, அண்டை நாடு பற்றிய குறைகளை சொல்லவும் உரிமையில்லை. நீதிமன்றங்களால் கூட கருத்து சுதந்திரத்துக்கு எதிரான நிலையில் திருப்பிவிடப்படுகிறது.
ஒரு சவால், மும்பைக்கு சென்று உங்களால் பால் தாக்கரேவையோ, ராஜ் தாக்கரே பற்றி விமர்சித்துவிட்டு சேதாரம் இல்லாமல் திரும்பமுடியுமா. . ? பதில் என்னவோ முடியாது தான். அங்கு நிலைமை வேறு. இது தான் இந்தியாவின் கருத்து சுதந்திரம். ஐ. நா அவையில் கூட ஊமைகளாக தான் எப்போதுமே இருந்துவருகிறோம்.
எங்கு பத்திரிக்கைகள் தடுக்கப்படுகிறதோ அங்கு சுதந்திரம் இழக்கப்படுகிறது. இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டம் நமக்கு கருத்து சுதந்திரத்தை பரிபூரணமாக வழங்கியுள்ளது. நமக்கு மோடி மட்டுமில்லாமல் இந்து, முஸ்லீம், கிறிஸ்தவ மதத்தையும், எந்த சாதியையும் பிறர் மனது புண்படாதவகையில் முழுஉரிமை உண்டு.
ஆனால் இங்கு நிலைவேறு. நாம் மோடியையோ, நம் முதல்வரை பற்றி கருத்து கூறினால் உடனே அவர்களின் அடிவருடிகளால் பிரச்சினை ஏற்படுத்தபடுவதும் வழக்கமே. சட்டமோ வேடிக்கை பார்த்துகொண்டு தான் இருக்கும். அதிகாரம் சட்டத்தை விட வலியது. யார் தான் எதிர்ப்பார் அதிகாரத்தை. எதிர்த்தால் தீவிரவாதிபட்டம் வழங்கி சிறையில் அடைப்பதும் இங்கேதான்.
எந்த ஒரு அரசும், தம் அரசை பற்றி நல்ல அபிமானத்தை மக்களிடையே ஏற்படுத்த முதலில் நாடுவது செய்திதாள்களை தான். பழைய சோவியத் ரஷ்யாவில் தகவலை பரப்புவது ஒரு ராஜதந்திரகலையாக போற்றி வழக்கப்பட்டது. அங்கு உள்ள உளவு அமைப்பான KGBயில் தகவல் பரப்புதலுககென்றே Department of Active Measures என்ற ஒரு பிரிவு இயங்கி சர்வதேச அளவில் செயல்பட்டு வந்தது.
அமெரிக்காவில் NSA, CIA போன்ற உளவு அமைப்புகள் தீவிரவாதிகளை விட தகவல் பரப்புபவைகளை கண்டு அஞ்சியே அவற்றை மிகவும் கவனமாக கையாண்டுவருகிறது. அவர்களால் குடைசாய்க்கப்பட்ட அரசாங்கங்கள் யாவும் CIAவின் உளவியல் போர்முறைக்கு முதலில் பலியாக்கப்பட்டு பின் கொரில்லா போர்முறையால் விழ்த்தப்பட்டதே வரலாறு.
விக்கிலீக்ஸ், கிரிப்டோம் போன்ற வலைதளங்கள் அரசாங்க ரகசியங்களை வெளியிட்டபோது அதை எதிர்த்து கருத்து சுதந்திரத்துக்கு எதிராக ஜுலியன் அசாஞ்சேவை கொலை செய்ய திட்டமிட்ட வரலாறும் அமெரிக்காவுடையது. இப்படி உலகமெங்கும் அடக்கப்படும் கருத்து சுதந்திரம் எரிமலையாக வெடித்ததே வரலாறு. அந்த நிலை இந்தியாவில் ஏற்ப்பட்டால் நாட்டின் பாதுகாப்பு கேள்விகுறியாகிவிடும் அபாயம். முறைபடுத்திய தகவல் பாதுகாப்பு உடைய அமெரிக்காவாலே சமாளிக்க முடியாத போது இந்தியா ?
இந்தியாவில் மதம், சாதி, இனம், மொழி என கருத்து சுதந்திரத்தை தடுக்கும் தடைகற்கள் ஏராளம். ஒருவேளை யாரும் மதத்தை பற்றி பற்றி கருத்து வெளியிடவில்லை எனில் இன்று எப்படி பல புதிய மதக்கோட்பாடுகள் வந்திருக்கும். பொதுவுடமை, மாவோயிசம், மார்க்கிசியம் என யாவும் கட்டுப்படுத்த கட்டுபடுத்த வளருபவை. நீங்கள் இன்று அல்லது ஒரு வருடத்துக்கு மாவோ கருத்துகள் பரவுவதை தடுக்கலாம் ஆனால் மாறும் அரசாங்கள், மாறாத, இறக்காத கொள்கைகளை வீழ்த்தமுடிவதில்லை.
உங்கள் சிந்தனைக்கு, நீங்கள் ஒவ்வொரு முறையும் கடும்முயற்சி எடுத்து மாவோயிஸ்டுகளை கைது செய்தாலும் மீண்டும் மீண்டும் அந்த சித்தாந்தம் பரவுவது உங்களால் கட்டுப்படுத்த முடிகிறதா மாவோயிசத்தை? இந்துத்துவாதிகள் ரயிலை எரித்தால் தவறில்லை, ஆனால் மாவோயிசவாதிகள் ரயிலை கொளுத்தினால் தவறா? இந்துத்துவாதிகள் பிற மதத்தினரை கொல்லும்படி துண்டுபிரசுரம் விநியோகம் செய்தால் தவறில்லை ஆனால் மாவோயிசவாதிகள் காலகாலமாக தீமையை மட்டும் ஏற்படுத்தி கொண்டிருக்கும் ஏகாதிபத்தியத்தியத்துக்கு எதிராக துண்டுபிரசுரம் விநியோகம் செய்தால் தவறா?
வடகிழக்கு இந்தியா முழுவதும் பொதுவுடமைவாதம் வளர்ந்து வந்த போது அதை தடுக்க பொதுவுடமை எதிர்ப்பு கருத்துகளை பாடபுத்தகத்தை சேர்த்து போதிக்க அரசாணை பிறப்பித்தது எவ்வளவு கேவலமான செய்கை?
உங்கள் ஒரு மாவோயிஸ்டையோ கொல்ல முடியலாம், ஆனால் ஒருபோதும் வீழ்த்தமுடியாது மாவோவின் வார்த்தைகளையும் கொரில்லா போர்யுக்தியையும்.
மாறும் அரசாங்கத்தால் இறவாத, மாறாத கொள்கைகளை ஒருபோதும் வீழ்த்தமுடியாது. எங்கு ஒரு கொள்கை அதிகமாக கட்டுப்படுத்த படுகிறதோ அங்கு அது கட்டுப்பாடுகளை மீறி வெளிப்படுவது இயல்பு.
நீங்கள் மாவோயிசத்தை தடை செய்தால் இந்துத்துவத்தையும் தடை செய்யுங்கள். அதுவே சமநீதி. கருத்து சுதந்திரம், கருத்துக்கு சொந்தக்காரர்க்கு பாதுகாப்பு .
அரசியல் சாக்கடையல்ல; அது நம் பார்வையை பொறுத்தே. என்றென்றும் நேதாஜி மற்றும் மாவோ வழியில் பயணப்படுவோம் முதலாளித்துவத்தை சாய்க்க... !
- நேதாஜிதாசன்

எச்.ராஜா - உன்னை மானங்கெட்டவன் என்பதா?


மெர்சல் ஆதரவு போராட்டங்களால் யாருக்குப் பயன்? செ.கார்கி


திங்கள், 13 மார்ச், 2017

தமிழக அரசியல் குழப்பம்! தீர்வின் திசை எது?

கடந்த ஒரு வார காலமாக, தமிழக அரசியலில் குழப்பமும், நிரந்தரமற்ற தன்மையும் உருவாகி பெரும் விவாதங்கள் நடந்து வருகிறது. இதில் சசிகலா, பன்னீர் - பா.ஜ.க - தி.மு.க, இன்னும் இவர்களின் ஆதரவு நிலை எடுப்பவர்களை வெவ்வேறு அணியாகக் கருதிப் பலரும் பேசுகிறார்கள்; ஊடகங்களில் விவாதங்கள் நடக்கின்றன. ஆனால் இவர்கள் அனைவரும் ஒரே அணிதான். ஒரு வரியில் சொன்னால் “இவர்கள் அனைவரும் தமது சொந்த நலன்களை முன்னிருத்தி அடித்துக் கொள்பவர்கள்தான்”. சசிகலா ஊழல்வாதி என்று பன்னீர் எதிர்க்கவில்லை. பன்னீர், மதவாத சக்திகளுடன் கைகோர்த்துள்ளார் என்று சசிகலா பன்னீரோடு முரண்படவில்லை. பா.ஜ.க. தனது கொள்கையின் அடிப்படையில் இவர்களோடு உறவு கொள்ளவோ, முரண்படவோ இல்லை. விரைவில் இவர்களுக்குள் ஒரு டீலும் உருவாகி விடும். இந்த சுயநல கூட்டத்தைத் தாண்டி, மக்கள் நலன் சார்ந்து இருப்பவர்கள், தமிழக அரசியல் சூழலில் என்ன நிலைப்பாடு எடுப்பது? மக்களிடம் என்ன கருத்தைக் கொண்டு செல்வது?
ops and sasikala 450
 கடந்த 69 ஆண்டுகளாக நமது நாட்டில் ஒர் அரசியல் முறை பின்பற்றப்படுகிறது. அது இரண்டில் (அல்லது) நான்கில் ஒன்றைத் தேர்வு செய். அதிமுக (அல்லது) திமுக. காங்கிரஸ் (அல்லது) பா.ஜ.க. இவர்கள் எல்லாம் மக்களிடம் ரொம்ப அம்பலமாகி விட்டார்களா? விஜயகாந்த், மக்கள் நலக் கூட்டணி, கேஜ்ரிவால், மம்தா, நிதிஸ், அடுத்து விஜய், தனுசாகக் கூட இருக்கலாம்! மக்கள் தங்களது சிந்தனையை இந்த கட்சிகளுக்குள் ஒன்றைத் தேர்வு செய்வது என சுருக்கிக் கொள்ள வேண்டும். இதுவும் சரியில்லையா? சரி நோட்டோவை வைத்துக் கொள். அதனால் பயனில்லை என்றாலும் இதுதான் இந்த ஜனநாயகத்தின் உட்சபட்சம்.
சரி, இந்த அரசியல்வாதிகளே மோசம்! அப்படியா? அதிகாரிகளிடம் மனு கொடு. மனு நீதி நாள், மக்கள் குறை தீர் நாள் உள்ளது. அங்கேயும் ஆகவில்லை. நீதிமன்றம் போ. அங்கு குமாரசாமிகள் உள்ளார்களே? சரி, அப்பீல் போடு. உச்ச நீதிமன்றம் சொல்லிவிட்டால் அதுதான் இறுதி. காவிரியில் அதுவும் ஏற்கப்படவில்லையே! சரி, அரசியலமைப்பின் நான்காவது தூண் உள்ளது. அங்கு முறையிடு. அங்கும், அம்பானி, கருணாநிதி, வைகுண்டராஜன், பச்சமுத்து எல்லோரும் மீடியா நடத்துகிறார்களே? என்ன செய்வது? எல்லாம் மோசம்தான்! இதுல பரவாயில்லாத மோசத்தத் தேர்ந்தெடு!
இதுதான் நமது அரசியல் அமைப்பின் வரம்பு. இதற்குள் இவ்வளவுதான் செய்ய முடியும். வரம்பு சரி, ஆனால் மக்கள் பிரச்சனைகள் தீரவில்லையே? மூன்று லட்சம் விவசாயிகள் தற்கொலை, 80 கோடி மக்களுக்கு தினமும் 20 ரூபாய் வருமானத்தில் வாழ்க்கை, சாதி-தீண்டாமை, பாலியல் வன்கொடுமைகள், மதக் கலவரங்கள், எங்கும், எதிலும் ஊழல், லஞ்சம், இயற்கை வளங்கள் கொள்ளை…………இன்னும் ஆயிரம், ஆயிரம் பிரச்சனைகள்! எதையும் ஓட்டு அரசியல் கட்சிகள், அரசு நிர்வாகம், காவல்துறை, நீதித்துறை தீர்க்கவில்லை!
இனித் தீர்க்கவும் முடியாது! ஏனென்றால் பிரச்சனையே இவர்கள்தான்! பல கோடி மக்கள் தெருவோரங்களில் வசிக்கும்போது, 5000 கோடியில் அம்பானிக்கு வீடும், 3000 கோடியில் ஜெயாவுக்கு கொடநாடு எஸ்டேட்டும் வைத்துக் கொள்ள வழிவகை செய்பவர்கள்தான் நமது அரசமைப்பின் பிரதிநிதிகள். இவர்களின் நோக்கம் 95% மக்களை நிரந்தரமாகப் பிரச்சினையில் வைத்து 5% அம்பானி, அதானிகளைக் காப்பதே! இவர்களின் சேவைக்கு, குறிப்பிட்ட சதவீதம் பங்கு எடுத்துக் கொண்டு, உல்லாசமாக வாழ, இந்த அரசியலமைப்பு அனுமதிக்கும்! மோடி, அதானிக்காக ஆஸ்திரேலியா செல்வதும், அம்பானியின் ஜியோ சிம்மின் தூதராவதும் இதற்குத்தான்!
ஆக, இந்த அரசமைப்பின் வரம்பில் நின்று சிந்தித்தால் மக்கள் பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு இல்லை எனத் தெளிவாகும்போது, மாற்றை நோக்கிச் சிந்திப்பதுதானே சரி! மக்களின் பிரச்சனைகளைத் தீர்க்கத்தான் அரசமைப்பு முறை, அதன் சட்டங்கள் உள்ளனவே தவிர, சட்டத்திற்காக மக்கள் ஒருபோதும் இருக்க முடியாது.
அரசமைப்புச் சட்டம் தமிழக சூழலுக்குத் தரும் தீர்வு இதுதான். சசிகலா (அல்லது) பன்னீர் (அல்லது) தேர்தல் மூலம் ஒரு கட்சி (அல்லது) கவர்னர் ஆட்சி. இந்த நான்கு தீர்வுகளால் மக்களுக்குக் கிடைக்கும் நன்மை என்ன? விடை பூஜ்யம்தான். இது கிட்டத்தட்ட ஹெல்மெட்டை செய்து வைத்துக் கொண்டு, அதற்கேற்ப தலையை வெட்டிக்கொள் என்ற வகையிலான தீர்வே! இதை எப்படி ஏற்க முடியும்? எனவே சிந்தனையின் வரம்பை, இன்னும் விசாலமாக்குவதே அறிவுப்பூர்வமாக சரி! 69 ஆண்டு கால அனுபவம் உணர்த்தும் செய்தியும் இதுதான். மக்கள் பிரச்சனைகளைத் தீர்க்கும் மாற்று என்ன?
வரலாற்று வழியில் ஆராய்ந்தால், பலவித அரசியல்-சமூக அமைப்புகள் தோன்றி மறைந்திருக்கிறது. அந்தந்த சமூக அமைப்பில் கூடுதல் பலன் அடைவோர், அதைத் தக்க வைக்க முயற்சித்துள்ளார்கள். மற்றவர்கள் போராடி வென்றுள்ளார்கள். நமக்குச் சமீபத்திய அரசமைப்பு மன்னராட்சி முறை. அன்றிருந்த ஆட்சியாளர்களும், ஒரு மன்னன் சரியில்லையா, அவரது குடும்பத்திலிருந்து வேறு நபர் என்றுதான் பேசியிருப்பார்கள்! ஆனால் மக்கள், மக்களாட்சி என்ற கோரிக்கையை உயர்த்திப் பிடித்தார்கள். மன்னராட்சி என்ற அரசமைப்பையே மாற்றினார்கள். அதனால் உருவானது இன்றைய அரசியலமைப்பு. ஆனால், இன்று மக்களாட்சி என்று பேப்பரில் எழுதி வைத்துவிட்டு, குறிப்பிட்ட சிலரின் நலன்களுக்காக மட்டும் ஆட்சி நடக்கிறது. குறிப்பிட்ட சில பிரிவுகளின் நலன்களுக்கு மட்டுமே இந்த அரசமைப்புமுறை பயன்படுகிறது. அரசமைப்பின் அத்தனை தூண்களும் மக்களைச் சுரண்ட உதவுகிறது. எதிர்ப்பவர்களை பலாத்காரத்தால் அடக்குகிறது. கீழிருந்து மேல்வரை ஊழலும், சாதி, மதமும் புரையோடிப் போய் கிடக்கிறது. இதை இனி மாற்ற முடியாது எனும்போது, ஓர் உண்மையான மக்களாட்சிக்குப் போராடுவதுதானே சரி?
மாற்றத்திற்கு, முதலில் இன்றிருக்கும் ஆட்சிமுறையைப் புரிய வேண்டும். நம் நாட்டில் உள்ளது இரட்டை ஆட்சி முறை. மக்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் கட்சியினரின் ஆட்சி ஒன்று. மற்றொன்று - மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படாத நிரந்தர அதிகாரம் கொண்ட போலீசு, வருவாய்-நிர்வாகம், நீதிமன்றம் போன்றவை. முன்னதில், நாம் தேர்ந்தெடுக்கும் சட்டமன்ற, நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், தேர்ந்தெடுத்த மறுநாளே, நம்மைக் கொள்ளையடிக்க ஆரம்பித்தாலும், அவரை மாற்ற 5 ஆண்டுகள் பொறுத்திருக்க வேண்டும். பின்னதில் நம்மால் தேர்ந்தெடுக்கப்படாதவர்கள் நம்மை என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வார்கள், குடிசைக்குத் தீ வைக்க உத்தரவு போடுவார்கள், நாம் ஒன்றும் செய்ய முடியாது.
இது உண்மையில் மக்களாட்சி அல்ல! மக்களிடம் இங்கு எந்த அதிகாரமும் இல்லை! ஆக மக்களுக்கு அதிகாரம் இருக்கும் ஓர் ஆட்சிமுறையை நோக்கி நகர்வதே, நிரந்தரத் தீர்வாக இருக்குமே தவிர சசிகலா – பன்னீர் – மோடி - சுப்பிரமணியசாமி விளையாட்டின் பின் செல்வதல்ல.
சரி, புதிதாக உருவாகும் அமைப்பில் பிரச்சனைகள் இருக்காதா? இருக்கும், ஆனால் அவற்றைச் சரி செய்யும் அதிகாரம், மக்களிடம் இருக்குமே தவிர கவர்னரிடமோ, மோடியிடமோ இருக்காது. இந்த அரசமைப்பை நடத்துபவர்கள், மக்களின் பிரச்சனைகள் நீடிக்க வேண்டும் என நினைக்கிறார்கள். இதுதான் ஆகப்பெரும் பிரச்சனை. அம்பானி, அதானி, டாட்டா உள்ளிட்ட 100 பணக்காரர்கள், 90% மக்களின் சொத்துக்களைத் தொடர்ந்து வைத்திருக்கும் சுரண்டல் நீடிக்க வேண்டுமானால், இங்கு பிரச்சனைகள் தேவை. எனவேதான், ஆயிரம் சாதிகள், மதங்கள், வரதட்சணை, பெண்ணடிமைத்தனம், தொழிலாளிக்கு குறைந்த சம்பளம், தீவிரவாத, பயங்கரவாத சமூக விரோதிகள் என்ற பூச்சாண்டிகள், பாகிஸ்தான் எதிரி, பசுவைப் பாதுகாக்க வேண்டும், இசுலாமியர்கள் பாகிஸ்தானுக்குச் செல்ல வேண்டும், நாட்டு வளர்ச்சிக்காக காங்கிரஸ் - பா.ஜ.க. - அ.தி.மு.க - தி.மு.க. போன்ற கட்சிகளை ஆதரிக்க வேண்டும், அவர்களின் தேர்தல் சூதாட்டங்களை ஏற்க வேண்டும் என்பவை தொடர்ந்து சமூகத்தில் நீடிக்க வைக்கப்படுகிறது. ஆனால் புதிய அரசமைப்பில் பிரச்சினைகளுக்கான மூலங்கள் ஒழிக்கப்படும். உதாரணமாக, கல்வி அனைவருக்கும் இலவசம், அரசு மட்டுமே கல்விவழங்கும். அருகாமைப் பள்ளியில் மட்டுமே சேர்க்க முடியும். கல்வி நிலையங்களை பெற்றோர்களே கண்காணித்து முடிவுகள் எடுப்பர். தனியார் கட்டணக் கொள்ளை முடிந்து விடும் அல்லவா?
எனக்கு தோன்றும் சில யோசனைகள் இவை. நாம் எல்லோரும் சேர்ந்து மாற்று குறித்து சிந்தித்தால், நிச்சயம் சரியான ஒன்றை நோக்கி முன்னேற முடியும்! இதற்கு முதல் தேவை, சிந்தனையின் வரம்பை விரிவு செய்வது. சமகாலப் பிரச்சனைகளுக்கான தீர்வை குரான், கீதை, பைபிள், நிலவுகின்ற சட்டங்களில் மட்டும் தேடாமல், எதார்த்தத்திலிருந்து அணுகுவது. நிச்சயம் இது சாத்தியம்தான், என்பதை அலங்காநல்லூரும், மெரீனாவும் உணர்த்தின. அங்கு ஜல்லிக்கட்டு பிரச்சனைக்கு, ஏற்கனவே இந்த அரசியலமைப்பு சொன்ன தீர்வை, (மனு கொடுப்பது, அரசு செய்யும் என நம்புவது, உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்பை எதிர்பார்த்து ஏற்றுக் கொள்வது) நடைமுறைக்கு உதவாதது என்று சொல்லி நிராகரித்து வெற்றி கண்டனர் மாணவர்களும்-மக்களும். இது இந்தியா முழுவதும், ஒரு பிரச்சனைக்கு மட்டுமின்றி, ஒட்டுமொத்த பிரச்சனைகளையும் தீர்க்கக் கோரி நடந்தால் அதுதான் மாற்று! மொத்தத்தில், தீமைகளையும், அதை தாங்கிப் பிடிக்கும், அனைத்து அமைப்புகளையும் நிராகரித்து, மக்கள் பங்கேற்கும், மக்களுக்கு அதிகாரம் வழங்கும் - மாற்று அரசியல் - சமூகக் கட்டமைப்பை நோக்கி கூட்டாகச் சிந்தித்து, செயல்படும் தருணம் இது! மாற்றி சிந்திப்போம்! செயல்படுவோம்!
சே.வாஞ்சிநாதன், மதுரை

ஜல்லிக்கட்டு போராட்டத்தின் பின்னே உள்ள என்.ஜி.ஓ. அரசியல்

jallikattu rally marina
பொங்கலுக்கு முன்பாக 8 ஜன 2017 அன்று, மெரினாவில் நடத்திய அடையாள ஊர்வலமே ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டத்திற்கான இந்த ஆண்டு தொடக்கம். அடுத்து 13 ஜன 2017 அன்று, மெரினாவில் ஜல்லிக்கட்டு ஆதரவு மனித சங்கிலிப் போராட்டம் நடத்தப்பட்டது. இவ்விரண்டும் தொண்டு நிறுவனமான பிக்கி (BiCCI- Biodiversity Conservation Council of India) மற்றும் Care & Welfare தொண்டர்களால் அவர்களது சமூக வலைப்பின்னலில் உள்ள வலைதள மாணவர்கள் - இளைஞர்களால் நடத்தப்பட்டதே. பொங்கலுக்குப் பின் மதுரை அலங்காநல்லூரில் நடத்தப்பட்ட ஊர்வலம், விடிய விடிய அறப்போராட்டம் எல்லாம் பிக்கியால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டதே. ஆனால், வலைதள நண்பர்கள் தாமாக சேர்ந்து, தொடங்கி நடத்தியது என்ற பொய்யை ஊடகங்களைப் போன்றே பலரும் திரும்பத் திரும்ப பரப்புகிறார்கள்.
நாம் தமிழர் கட்சி, மே 17 இயக்கம், ம.க.இ.க. என பலரும் கூட ஜல்லிக்கட்டு போராட்டம் பன்னாட்டு தொண்டு நிறுவனங்களால் திட்டமிட்டு தூண்டப்பட்டது என்பதைக் குறிப்பிட மறுக்கிறார்கள். தொண்டு நிறுவனத் திட்டமிடல், செயல்பாடு வலிமையுடையதாக இருக்கிறது என ஒத்துக்கொள்ள வேண்டியதாகிவிடும் என்பதால் மறைக்கிறார்களோ? ஆனால் இதைக் குறிப்பிட்டு தொண்டு நிறுவனங்களை அம்பலப்படுத்தி மக்களிடமிருந்து தனிமைப்படுத்த வேண்டிய தேவை இப்பொழுது உள்ளது. ஆளும்கும்பல் மீதுள்ள தமது வெறுப்பை வெளிகாட்ட ஒரு வடிகாலாக இப்படி அரசியலற்ற முறையில் மாணவர்கள் - மக்கள் தொண்டு அமைப்புகள் பின்னே எதிர்காலத்தில் திரளாமல் தடுக்க வேண்டிய கடமையும் உள்ளது.
***
ஐக்கிய நாடுகள் (United Nation)அவை, சுற்றுச்சூழல் - இயற்கை பாதுகாப்பு பற்றி பல ஆண்டுகளாகத் திட்டமிடுவதும், அறிக்கைகள் வெளியிடுவதும் மாநாடுகள் நடத்துவதும் நமக்குத் தெரிந்ததே. இதனடிப்படையில் பல்லுயிர் பாதுகாப்பு மாநாடு - Convention on Biological Diversity (CBD) திட்டத்தை 1992ல் "ரியோ எர்த் சம்மிட்" மூலம் முன் வைத்து இதுவரை 168 நாடுகள் ஏற்று கையெழுத்திட்டுள்ளன. 196 நாடுகள் உறுப்பினர்களாக உள்ளன. இந்தியாவும் இதில் கையெழுத்திட்டு பல்லுயிர் பாதுகாப்பிற்கான சட்ட மசோதாவை 2002ல் நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றியுள்ளது.
UN-CBD அமைப்பு, COP திட்டம் Aichi இலக்கு என இயற்கை - உயிரியல் பாதுகாப்பு பற்றி தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வழிநடத்தி வருகிறது. இதே துறையில் 30 ஆண்டுகளாக கவனம் செலுத்திவரும் Conservation International (CI) என்ற தொண்டு அமைப்பும் இதில் இணைந்து முக்கிய பங்காற்றி வருகிறது. இத் திட்டத்திற்காக CEPF என்பது நிதி நிர்வாக பணிபுரியும் நிறுவனமாகும். CI-ன் Corporate Partners பட்டியலில் வால்மார்ட், கொக்கோ கோலா, ஷெல், மான்சாண்டோ, நெஸ்ட்லே பொன்ற பன்னாட்டு கார்ப்பரேட் கம்பெனிகள் உள்ளன. (http://www.conservation.org/partners/Pages/default.aspx)
பல நாட்டு அரசு அமைப்புகளும், அரசு சாரா தொண்டு நிறுவனங்களும் இதில் அங்கம் வகித்தாலும் இயற்கை - பல்லுயிர் பாதுகாப்பு ஆய்விலும், பணியிலும் CI போன்ற தொண்டு நிறுவனங்களே ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன. இந்த வலைப்பின்னலில் உள்ள தொண்டு நிறுவனங்கள் ஏற்றுக் கொண்ட ஒர் ஆய்வறிக்கையின் படி இவ்வுலகில் இயற்கை வளம், மிருகங்கள் அதிகம் உள்ள பகுதிகள் தனியே கண்டறியப்பட்டன. இவை உலக வரைபடத்தில் நாடு, இனம், மதம், மொழி, பண்பாடு கடந்த அளவில் hotspot இடங்கள் என அழைக்கப்படுகின்றன. இவர்கள் பணிபுரிய கவனம் செலுத்தி வரும் பகுதிகளே hotspot ஆகும். இந்தியாவில் இரு பெரும் பகுதிகள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. அவை 1. North - East Himalayas என சில வடகிழக்கு மாநிலங்கள் 2. Western Ghates என சில தென் மாநிலங்கள் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. தமிழ்நாட்டில் கோவை, மதுரை, திருநெல்வேலி என சில பகுதிகள் மட்டுமே அடக்கம்.
பிக்கி என்பது Conservation International (CI) என்ற உலக hotspot திட்டத்தின் கீழ் செயல்படுவதாகவும், UNCBD விதிமுறைப்படி செயல்படுவதாகவும் சொல்கிறது. ஆனால் நிதி ஆதாரம் பற்றிய விவரம் இல்லை. CEPF மூலம் நிதி பெறும் தொண்டு நிறுவனமாக இருக்கலாம் அல்லது வேறு வழியிலும் இருக்கலாம். ஆனால் வெளிநாட்டு நிதி பெறும் பன்னாட்டு வலைப்பின்னலில் உள்ள தொண்டு நிறுவனமே பிக்கியாகும். (http://biccindia.org/biodiversity/bio-diversity-hotspots/)
தமிழ்நாட்டில் இயற்கை - பல்லுயிர் பாதுகாப்பு என்பதில் அவர்கள் ஆய்வு செய்து கண்டுபிடித்தது நாட்டுமாடு இனப்பெருக்க (breed) அழிவாகும். இதுவே இயற்கை விவசாயம், மரபு விந்தணு, A2 பால் போன்ற கூறுகளை உள்ளடக்கியதாகும். நாட்டுமாடு இனப்பெருக்கத்தில் கோயில்காளை, பொலிகாளை என்ற பெயரில் உள்ள காளைகளுக்கும், ஜல்லிக்கட்டு, மஞ்சு விரட்டு, எருது விடுதல் போன்ற விளையாட்டுகளுக்கும் இடையே உள்ள சிறிய தொடர்பை கண்டறிகிறார்கள். இவ்விளையாட்டுகள் பீட்டா (PETA)வின் முன்முயற்சியால் தடையாகியுள்ளன. அதனால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளவர்களும் போராடிவருபவர்களும் நிறையபேர் இருந்தனர்.
ஜல்லிக்கட்டு காளையை வளர்ப்பவர்களும், மதுரை சுற்று வட்டாரங்களில் இப்போட்டியால் அதிகம் ஆதாயமடைபவர்களும் தேவர் சாதியினர்; மற்ற மாவட்டங்களில் மஞ்சு விரட்டு, ஏறுதழுவுதல், எருது விடுதல், ரேக்ளா பந்தயம் மூலம் அதிகம் ஆதாயமடைபவர்கள் மற்ற இடைநிலை சாதியினர் என்பதையும் அறிந்து முக்கியமான நபர்களை இணைக்கின்றனர்.
jallikattu marina beach protest
கொம்பை நாய் இனப்பெருக்க மையம் வைத்திருப்பவரும், நாட்டு நாய் இனப்பெருக்கம்-வளர்ப்பு பற்றி ஊக்குவிக்கும் பல அமைப்புகளின் அங்கத்தினருமான சென்னை உயர்நீதிமன்ற வழக்கறிஞர் சிரீநிவாஸ் ரத்தினசாமி பிக்கியின் தலைவர். இவர் சைதாப்பேட்டையில் நடத்திவந்த நாட்டு நாய் இனவிருத்தி மையம் 2015 மே மாதம் மூடப்பட்டதற்கு பீட்டாவே காரணம்.
சேனாபதி காங்கேயம் கால்நடை ஆராய்ச்சி நிறுவன நிர்வாக அறங்காவலர் கார்த்திகேய சிவசேனாபதி என்பவரே பிக்கியின் நிர்வாக அறங்காவலரும் ஆவார். திருப்பூர்-ஈரோடு அருகே குட்டபாளையத்தில் இவருடைய காங்கேயம் காளை இனப்பெருக்க பண்ணை உள்ளது. இவரது பல ஏக்கர் விவசாயமும், பால் - கால்நடை உற்பத்தியும் நலிவடைந்ததற்கு ஜல்லிக்கட்டு தடையும், ஜெர்சி பசு இறக்குமதியும், செயற்கை கருத்தரிப்பு புகுத்தலும் காரணம்.
மேலும், அறம் (ARHAM - Activist for Righteous Harmony of Animals Movement) அமைப்பின் பாலகுமார் சோமு, பாண்டியன் சரஸ்வதி யாதவ் கல்லூரி நிர்வாக இயக்குனர் வரதராஜன் பாண்டியன், மீன்-மஷ்ரூம்-பால் பண்ணை அதிபரான ஓ.சரவண குமார், தொழிலதிபர் கோமக்கம்பேடு ஹிமாக்கிரன் அனுகுலா, XLRI பட்டதாரியும் சிவகங்கை - புலிக்குளம் நாட்டுமாடு இனவிருத்தி செய்யும் கால்நடை பண்ணை முதலாளியுமான ராஜா மார்த்தாண்டன், ரோஜா முத்தையா ஆராய்ச்சி நூலக இயக்குநர் சுந்தர் கணேசன் ஆகியோர் பிக்கியின் நிர்வாக உறுப்பினர்கள். இவர்கள் பீட்டாவால் பல வகைகளில் நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ பாதிக்கப்பட்டு அல்லது பாதிப்பை உணர்ந்து ஒரே புள்ளியில் இணைந்தவர்கள். இவர்களுடன் Care & Welfare, Bhumi NGO, தோழன், அறப்போர் இயக்கம், Lite the Lights, மற்றும் பெயர் குறிப்பிடப்படாத பல தொண்டு நிறுவனங்களும் இணைக்கப்பட்டன.
தமிழ்நாடு ஜல்லிக்கட்டுப் பேரவைத் தலைவர் பி.ராஜசேகரன் மற்றும் வீர விளையாட்டுக் கழக மாநிலத் தலைவர் திருச்சி ராஜேஷ் ஆகியோர் ஆதரவாளர்களாக இணைக்கப்படுகின்றனர். (இதில் நாம் தமிழர் கட்சியின் இ.த.சீமான் பிக்கியின் அறங்காவலர் என்று அறம் பக்கத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது உண்மையா என்று அவர்கள்தான் விளக்க வேண்டும்.)
ஹிப் ஹாப் ஆதி, RJ பாலாஜி, ராகவா லாரன்சு, GV பிரகாஷ், சிம்பு போன்ற தமிழ்த் திரையுலகினராலும் மாணவர்கள்-இளைஞர்கள் போராடத் தூண்டப்பட்டனர். இவர்களுள் பலர் பிக்கியின் வலைப் பின்னலில் இணைந்த ஆதரவாளர்களே!
பிக்கியின் தன்னார்வலத் தொண்டர்கள் 4 வருடங்களாக இது தொடர்பாக பிரச்சாரம் செய்து, கிராமத்து இளைஞர் முதல் நகரத்து மாணவர்கள் வரை ஆயிரக்கணக்கானோரை தங்கள் வலைதள இணைப்பில் தக்கவைத்துக் கொண்டுள்ளனர். சோசியல் மீடியாக்களில் நூற்றுக்கணக்கான ட்ரால்ஸ் (Troll cinema போன்று), மீம்ஸ் (Chennai Memes போன்று), பக்கங்கள் (We do Jallikkattu, Save Jallikkattu போன்று) மூலம் ஆயிரக்கணக்கான வலைதள பதிவுகள் இட்டு பிரச்சாரம் மேற்கொண்டனர். The Wire, BBC Tamil, bit.ly, Put Chutney, Smile Settai போன்ற வலைதள TV, பத்திரிக்கைகளில் செய்தியாக்குவதன் மூலம் பரவலாக்கினர்.
இப்படி 4 வருடமாக திட்டமிடப்பட்டு, பலர் இணைக்கப்பட்டு, பரப்புரை செய்துதான் ஜல்லிக்கட்டு போராட்டம் நடந்துள்ளது.
திரை பிரபலங்கள் ஆளும் கட்சிகளுக்கு ஜால்ராவாக மாறி, அடக்குமுறை வருவதற்கு முன்பே துரோகமிழைத்து ஓடிப்போய், தம்மை தற்காத்துக் கொண்டது எவ்வளவு உண்மையோ, அவ்வளவு உண்மை பிக்கி நிர்வாகிகளும், அதன் ஆதரவு தலைவர்களும் அதே துரோகமிழைத்தார்கள் என்பதும்.
***
நாயகன் (காளை) × வில்லன் (பீட்டா) என்ற கதை மரபு சூத்திரத்தின் அடிப்படையில் தமிழ்நாட்டில் ஜல்லிக்கட்டை தேர்வு செய்துள்ளனர். பலர் இதுபோலவே கர்நாடகாவில் கம்பாளா, கேரளாவில் சேத்தாளி-காளபூட்டு, பஞ்சாப்பில் பையில்லகடா எனத் திட்டமிடக் கோருகிறார்கள். Smile Settai என்ற நிகழ்ச்சியில் பிக்கி நிர்வாகிகளே ஜல்லிக்கட்டு ஒரு அடையாளக் குறியீடுதான் என ஒத்துக் கொள்கிறார்கள்.
"நாட்டு மாடு, நாட்டு நாய்க்கு எதிராக (PETA) பீட்டாவின் நடவடிக்கைகள், ஜெர்சி பசு, ஹெச்.எஃப் பசு, டாபர்மேன் நாய், பொமேரனியன் நாய் போன்று வெளிநாட்டு விலங்கினங்கள் இறக்குமதி செய்வதையும் அவற்றின் செயற்கை விந்தணு இனப்பெருக்க முறையையும் அதிகரித்து, வணிக அளவில் பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு உதவுவதாகவே உள்ளன." இது (BiCCI) பிக்கியின் கூற்று.
உலகளவில் உயிரியல் தொழில் நுட்பத்தால் விளைகிற சந்தையே அடுத்து ஆதிக்கம் செலுத்தும். அதற்கான ஆராய்ச்சிக்கும் மூலாதாரத்திற்கும் இயற்கையும், பல்லுயிர்களும் அடிப்படை தேவை. சுய லாபத்திற்காக அவற்றை அழித்து வருவது பன்னாட்டு கார்ப்பரேட்டு கம்பெனிகளே. அவர்களிடமிருந்துதான் அவற்றைக் காப்பாற்றவும் வேண்டியுள்ளது. முதலாளித்துவ சமூகவியலாளர்களும், தொண்டு நிறுவனங்களும் இயற்கை-பல்லுயிர் அழிவின் ஆபத்தைச் சுட்டி, பாதுகாத்து தடுக்கும் பணியை செய்து வருகிறார்கள். அதற்கான நிதியையும் பன்னாட்டு கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களே தருகின்றன. இது நேர் முரணாகத் தோன்றும். அதாவது செயற்கை × இயற்கை இனப்பெருக்க முரணில் இரு தனி பிரிவுகளாக கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் பிரிந்து நிற்கவில்லை. பீட்டாவின் செயற்கை இனப்பெருக்க முறை மற்றும் பிக்கியின் இயற்கை இனப்பெருக்க முறை என்கிற முரணை தனக்குள்ளேயே அனுமதித்து எதை வேண்டுமானாலும் பயன்படுத்திக் கொள்ளத் திட்டமிடுகின்றன. கார்ப்பரேட் நிறுவன பன்முகத்தன்மை இது. சமூகத்திலுள்ள பல முரண்பாடுகளையும் கார்ப்பரேட்டின் பன்முகத்தன்மையோடே சேர்த்து புரிந்து கொள்ள வேண்டியுள்ளது.
பீட்டாவும், பிக்கியும் இல்லாமல் நமது இயற்கை விவசாயம், மரபு கருத்தரிப்பு, ஏ2 பால் உற்பத்தி போனறவற்றை மீட்டெடுத்து பாதுகாக்க முடியும். பன்னாட்டு கார்ப்பரேட் கம்பெனிகளுக்கு எதிரான போராட்டங்களை வளர்த்தெடுக்கிற கட்சியும், அரசியலும்தான் இளைஞர்களுக்கும் மக்களுக்கும் அடையாளப்படுத்தப்பட வேண்டியுள்ளது.
***
கடந்த இரண்டு வருடமும் ஜல்லிக்கட்டு போராட்டத்தை பிக்கி நடத்தியிருந்தாலும், ஜெயலலிதா மறைந்த பிறகு உள்ள ஆளுங்கட்சி அதிமுக-வின் அரசியல் ஸ்திரத்தன்மையற்ற சூழலைப் புரிந்து இந்த ஆண்டு கூடுதலாக செயல்பட்டு வெற்றியும் பெற்றுள்ளது. எனினும் மூவாயிரம் பேர் மெரினாவில் கூடுவார்கள் என்றுதான் எதிர்பார்த்தோம், இவ்வளவு பேர் கூடுவார்கள் என எதிர்பார்க்கவில்லை என Chutney Chat நிகழ்ச்சியில் பிக்கி நிர்வாகிகள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.
போலீசின் காட்டுமிராண்டித் தாக்குதலுக்குப் பின், பிக்கி வலைப்பின்னலில் உள்ளவர்களின் நடவடிக்கைகள்... மரம் நடுவது, மீனவர் இழப்பிற்கு நன்கொடை கேட்பது, போட்டியை அரசு ஆதரவோடு நடத்துவது, நிகழ்ந்ததை எண்ணி புளகாங்கிதம் அடைவது போன்றதாகவே உள்ளன. போலீசின் வன்முறையை பிக்கி நிர்வாகிகள் கண்டிக்கவில்லை; போராடவில்லை.
நாம் தமிழர் கட்சி, மே 17 இயக்கம், ம.க.இ.க. போன்ற ஜனநாயக, புரட்சிகர அமைப்புகள்தான் போலீசின் காட்டுமிராண்டித் தாக்குதலுக்கு எதிராகவும், பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்காகவும் போராடிக் கொண்டுள்ளனர். இப்போராட்டத்தில் தொண்டு நிறுவனங்களின் கேடுகெட்ட துரோக நடவடிக்கைகளை மாணவர்களும், இளைஞர்களும் ஆராய்ந்து புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இனி அரசியல் இலக்கற்ற தொண்டு அமைப்புகளின் பின்னே திரள்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.
- ஞாலன்

கம்யூனிஸ்ட்கள் ரத்தம் சிந்திய தியாக வரலாறு

சேலம் சிறைத் தியாகிகளின் 67 வது நினைவு நாள்!
1947 ஆக.15-ல் சுதந்திரம். வெள்ளையர் வெளியேறி காங்கிரஸ் தலைமையில் பழுப்பு நிற எஜமானர்கள்/இந்திய முதலாளிகளின் ஆட்சி வந்தது. மக்கள் பிரச்சினைகள் தீரவில்லை.
communist flagவிவசாயிகளின் நிலத்திற்கான போராட்டம் & கிளர்ச்சிகள், தொழிலாளர்களின் கூலி உயர்வு & சங்க உரிமை, பண்ணை அடிமைகளாய் வாழ்ந்த தலித்துகளின் விடுதலை, மொழி & மாநில உரிமைகள், சனநாயகத்திற்கான இயக்கம், போராட்டங்கள் என நாடு முழுவதுமாக கம்யூனிஸ்டுகள் தலைமையில் எண்ணற்ற போராட்டங்கள் வெடித்தன. தெலுங்கானா முதல் தஞ்சை வரை விவசாயிகளின் வீரஞ்செறிந்த புரட்சிகரமான போராட்டங்கள், சென்னை, திருச்சி, கோவை, சேலம், மதுரை எனத் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் எழுச்சிகரமான போராட்டங்கள் ......
காங்கிரஸ் ஆட்சி, நேரு அரசாங்கம்- முதலாளிகள் கம்யூனிஸ்டுகளைப் பார்த்து பயந்தனர்.
பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்கால அடக்குமுறை தொடர்ந்தது .
கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்குத் தடை, சதி வழக்குகள், தலைமறைவு, சங்க அலுவலகங்கள் & சிவப்பு சட்டை போட்டவர்கள் மீதான காவல்துறை தாக்குதல்கள், கைது, சிறைவாசம் என வரலாறு விரிந்து செல்கிறது.
சில ஆண்டுகளிலேயே...
1982 துப்பாக்கி சூடுகள், 3784 பேர் கொல்லப்பட்டனர், 10,000 மேற்பட்டோர் ஊனம், கொடுஞ்சிறைக்குள் 50,000ற்கும் மேற்பட்டோர், சிறைக்குள் கொல்லப்பட்டோர் 82 பேர் (சேலம் சிறையில் 22 பேர் உட்பட) என கம்யூனிஸ்டுகளின் தியாக வரலாறு நீண்ட நெடியது.
சேலம் சிறையின் நிலைமை
காங்கிரஸ் அரசாங்கம் கைது செய்யப்பட்ட கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்களை வேலூர், கடலூர் சிறையிலும், ஊழியர்களை சேலம், திருச்சி, மதுரை சிறையிலும் பிரித்து அடைத்தது.
கேரளா -மலபார் விவசாயிகள் போராட்டத்தில் தலைமை தாங்கிய கம்யூனிஸ்ட்கள், விவசாயிகள், பஞ்சாலைத் தொழிலாளர் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட ஆந்திர, தமிழக கம்யூனிஸ்ட்கள் என 350 பேரை சேலம் கிளைச் சிறையில் (அனெக்ஸ்/Annex என அழைக்கப்பட்ட சிறை, தற்போது பெண்கள் சிறையாக செயல்படும் பகுதி) 3 கொட்டடிகளில் அடைத்தது. 20 வயது முதல் 60 வயது வரை, படித்தவர்கள் முதல் பட்டதாரிகள் வரை, 6 மாதம் முதல் 20 ஆண்டுகள் வரை தண்டனை பெற்றவர்கள் கலந்து இருந்தனர்.
சேலம் சிறைக்கு "கறுப்பு குல்லா ஜெயில் " என்ற அவப்பெயர் இருந்தது. கிரிமினல் வரலாறு மிக்க கொலை, கொள்ளைக் கைதிகள் அடைக்கப்பட்டு இருந்தனர். எனவே, சிறைக் காவலர்களின் கொடுமையும், அடக்குமுறையும் கூடுதலாக இருந்தது.
கம்யூனிஸ்ட் சிறைவாசிகளுக்கு C வகுப்பு தான் வழங்கப்பட்டது.
உணவு :-
காலையில் புளித்த கஞ்சி, நண்பகலில் சோளக்களியும் கீரைக் குழம்பும், மாலையில் அச்சடித்த சோறும், அரை ஆழாக்கு நீர் மோறும் & பத்து நிலக்கடலையும்
உடை :-
அரைக்கை சட்டை, அரைக்கால் டிரவுசர், மொட்டைத் தலைக்கு குல்லாய் (குரங்கு)தொப்பி
உறங்க:-
கிழிந்த கோணிப்பாய், பேன் பிடித்த பழைய கம்பளி
குளிக்க :-
நாலு குவளை தண்ணீர்
கேவலமான நோய் பரப்பும் கழிப்பறைகள், அறைகள்...
(இன்றுள்ள சிறை வசதிகள், உரிமைகள் அன்று இல்லை)
சிறை விதிக்கு உட்பட்ட உணவு, உடை கூட வழங்காமல் ஊழல் செய்தனர், சிறை அதிகாரிகள், இரக்கமற்ற அரக்கர்களாகவும் இருந்தனர். அதிகார வெறி பிடித்த கிருஷ்ணன் நாயர் சிறையதிகாரி-ஜெயிலர், தாமோதரன் என்ற அரக்கன் தலைமை வார்டன். கம்யூனிஸ்ட்டுகளை படுபாதக கிரிமினல்கள் போல் கையாண்டனர். பகல் முழுவதும் வேலை, தோட்ட வேலைகளில் மாடுகளுக்குப் பதிலாக, தண்ணீர் இறைக்க ரோடு ரோலர் இழுக்கத் தோழர்களைப் பயன்படுத்தினர். "நாயிண்ட மகனே" துவங்கி எண்ணற்ற இழிசொற்கள், வசைகள், அடிகள், தண்டனைகள்...
மற்ற கிரிமினல் கைதிகள் போல நெம்பர் கட்டை, குல்லாய் அணிய வற்புறுத்தி வந்தனர். தோழர்கள் மறுத்ததால், கேரளா, ஆந்திராவிலிருந்து 500 கி.மீ தொலைவில் இருந்து வந்த உறவினர்கள் பார்க்க அனுமதி மறுத்தனர்.
சேலம் சிறையில் துப்பாக்கி சூடு
" குல்லாய், நெம்பர் கட்டை அணியமாட்டோம்! "
" மாடு போல வேலைகளைச் செய்ய மாட்டோம்! "
- என்ற உரிமைக் குரல், போராட்டக் குரல் எழுந்தது.
பிப்ரவரி 7 ந் தேதியன்று, உள்ளிருப்புப் போராட்டம் துவங்கியது. வேலைநிறுத்தம், உண்ணாவிரதம் துவங்கியது.மிரட்டிப் பார்த்தனர்.
1950 பிப்.1, காலை 8 மணி. சிறைக் காவலர்கள் குல்லாய் வைக்க வற்புறுத்தினர். தோழர்கள் மறுத்தனர். விசில்கள் ஊத, அபாயச் சங்கு ஒலிக்க,ஜெயிலர் கிருஷ்ணன் நாயர் தலைமையில் 250 காவலர்களின் குண்டாந்தடிகள் 350 கம்யூனிஸ்டுகளையும் தாக்கின.
துப்பாக்கியால் சுட்டனர். இரத்தம் ஆறாக ஓடியது. சடலங்கள் மிதந்தன.
"இன்குலாப் ஜிந்தாபாத் "
"விப்ளவம் ஜெயிக்கட்டே"
"புரட்சி ஓங்குக! "
"கம்யூனிஸ்ட் பார்ட்டி ஜிந்தாபாத் "
முழக்கங்கள் ஒலித்தன.
22 பேர் கொல்லப்பட்டார்கள். 19 பேர் கேரளத் தோழர்கள். மூவர் தமிழகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். (திருச்செங்கோடு நெசவாளர் காவேரி முதலியார், சேலம் ஜவஹர் மில் தொழிலாளர் ஆறுமுகம், கடலூர் கட்சி ஊழியர் சேக் தாவூது ).200க்கும் மேற்பட்டோர் குண்டு காயமுற்றனர். சேலம் சிறை பிணக்காடானது.
மத்தியில், மாநிலத்தில் காங்கிரஸ் அரசாங்கம் தான் ஆட்சி செய்தது. PS குமாரசாமி ராஜா சென்னை மாகாண முதல்வராக இருந்தார். மந்திரி மாதவ மேனன் சேலம் சிறைக்கும், மருத்துவமனைக்கும் வருகை புரிந்தார். "திரும்பிப் போ! " முழக்கங்கள் எதிரொலித்தது.
இந்தியப் புரட்சிக்கான கம்யூனிஸ்ட் தியாகிகள் வரிசையில், சேலம் சிறைத் தியாகிகளும் இடம் பெற்றனர்.
சேலம் சிறைத் தியாகிகளே!
உங்களை ஒருநாளும் மறவோம்!
நீங்கள் சிந்திய ரத்தம் வீண் போகாது!
இறக்கும்போது நீங்கள் எழுப்பிய முழக்கங்கள்
"புரட்சி ஓங்குக! "
"விப்ளவம் ஜெயிக்கட்டே! "
"இன்குலாப் ஜிந்தாபாத் !"
என்றும் உயர்த்திப் பிடிப்போம்!
சேலம் சிறைத் தியாகிகளுக்கு செவ்வணக்கம்!
- அ.சந்திரமோகன்

சாதியைக் காக்குமா சாதி ஆணவக் கொலைகள் ?

“காதலிக்கிற, தங்கள் வாழ்க்கையைத் தீர்மானிக்கும் உரிமை தங்களுக்கு இருக்கிறது என்றும் நம்புகிற ஒவ்வொரு ஆணையும், பெண்ணையும் நோக்கி இந்த எச்சரிக்கை விடப்பட்டிருக்கிறது. நீங்கள் காதலித்தால் சாகடிக்கப்படுவீர்கள் அல்லது உங்களை நீங்களே அழித்துக் கொள்ள நிர்பந்திக்கப்படுவீர்கள். சட்டம், நீதி, ஊடகங்கள் எதை வைத்தும் நீங்கள் தப்ப முடியாது”. இது மாற்று சாதியில் காதலிப்பவர்களுக்கு விடப்படும் எச்சரிக்கை. இதையும் மீறி காதலித்தால் மேற்சொன்ன விளைவுதான் ஏற்படும். குறிப்பாக தலித்துகளைக் காதலித்தால் பின் விளைவுகள் மிக மோசமானதாக இருக்கும் என்பது மட்டும் கண்டிப்பாக நிச்சயம்.
honour killing 1
சாதி மறுப்புத் திருமணம் செய்யும் தம்பதிகள் கொலை செய்யப்பட்டும் மற்றும் கட்டாயக் கெளரவத் தற்கொலைக்குத் தூண்டப்பட்டும் வருகிறார்கள். சாதி மறுப்புத் திருமணம் செய்ய இளம்தலைமுறையினர் அஞ்சும் அளவிற்கு காவல் நிலையத்தில் வைத்து ஆதிக்கசாதிகளின் கட்சிகள் மற்றும் அமைப்புகள் நடத்தும் கட்டப் பஞ்சாயத்துகள் உள்ளன. “கெளரவக் கொலைகள் அதிக அளவில் நடக்கும் மாநிலங்களில் ஒன்றாகத் தமிழகம் மாறிவிட்டது என்ற தகவல்களும், சில சாதி அமைப்புகளின் பிரதிநிதிகள் கலப்புத் திருமணத்திற்கு எதிராக முன்வைத்த முழக்கங்களும் நாம் சாதிக்கொடுமையின் சாப நிழலுக்குள் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை திரும்பத் திரும்ப எச்சரித்துக் கொண்டே இருக்கின்றன”. தலித்துகளைத் திருமணம் செய்யும் மற்ற சாதிப் பெண்கள் சாதிக் கெளரவம், குடும்ப கெளரவம், சமுதாயத்தில் வாழவே முடியாது போன்ற உளவியல் ஆயுதத்தை வைத்தே மிரட்டப்படுகின்றனர். ஒரு தலித்தை திருமணம் செய்வதற்குப் பதில் தற்கொலை செய்துகொள் என்றும் அதன்மூலம் தங்கள் கெளரவம் காக்கப்படும் என்றும் கட்டாயக் கெளரவத் தற்கொலைக்குத் தூண்டப்படுகின்றனர்.
தலித் அல்லாத பிற சாதிகளுக்கிடையே கலப்புத் திருமணங்கள் நடைபெறும் பொழுது அவை தடுக்கப்படுவதும் இல்லை, கவனம் பெறுவதும் இல்லை. ஆனால் தலித் கலப்புத் திருமணங்கள் பெரும் எதிர்ப்பை சந்திக்கின்றன. அந்த தம்பதிகள் பிரிந்தே ஆகவேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்படுத்தப்படுகிறது. தலித் கலப்புத் திருமணம் என்றால் அதற்கான விலை உயிர் தான். தலித்துகளை மருமகனாகவோ, சம்பந்தியாகவோ, வேறெந்த உறவு முறையாகவோ ஆதிக்க சாதிகள் ஏற்றுக்கொள்ள விரும்புவதில்லை. இந்தியா முழுமைக்குமே இந்த நிலைதான். தங்களுக்கு தலித்துகள் அடிமைகளாகவோ, ஏவலர்களாகவோ வேண்டுமே தவிர, உறவினர்களாக ஒருபோதும் ஆகவிடமாட்டோம் என்றுதான் சாதி மறுப்புத் திருமணங்களை எதிர்ப்பதும், மீறி நடைபெற்றால் காவல் நிலையத்தில் பெண் கடத்தப்பட்டார் எனப் பொய்ப் புகார் கொடுத்து தம்பதிகளை காவல் நிலையம் வரவழைத்து காவல் துறையின் கட்டப் பஞ்சாயத்தின் மூலமோ, சாதிப் பஞ்சாயத்தின் மூலமோ பிரிக்க நினைக்கின்றனர். முடியாத பட்சத்தில் காதலித்தவர்கள் இருவரையுமோ அல்லது அதில் ஒருவரையோ கொலை செய்கின்றனர். தலித்துகளை திருமணம் செய்வதன் மூலம் தங்கள் சாதியின் கெளரவத்தை கெடுத்துவிட்டதாக தங்கள் பிள்ளைகளையே கொலை செய்ய இந்த சாதிய சமூகம் அவர்களைத் தூண்டுகின்றது. சமீபத்தில் தமிழகத்தில் நடைபெற்ற சாதி ஆணவக் கொலைகளே இதற்கு சாட்சி.
பொதுவாக சாதி மறுப்புத் திருமணம் புரிந்தவர்களை இந்த சாதிய சமூகம் அங்கீகரிக்க மறுக்கின்றது. தலித் கலப்புத் திருமணங்களுக்கு சமூக அங்கீகாரம் கிடைப்பதில்லை. அவர்கள் ஏதோ பெரிய தவறு செய்துவிட்டதாகவே பார்க்கப்படுகின்றனர். அவர்கள் வாழும் சமூகம் அவர்களை தங்களுக்குள் ஒருவராக ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. சமூக அந்தஸ்து கிடைக்க வேண்டும் அல்லது சமூகத்தால் மதிக்கப்பட வேண்டும் என்றால் தான் சார்ந்த சாதியிலேயே திருமணம் செய்து, தான் சார்ந்த சாதியிலேயே தங்கள் குழந்தைகளுக்கும் திருமணம் செய்துவைக்க வேண்டும். அப்பொழுதுதான் அவர் சமூகத்தில் உயர்ந்தவராக பார்க்கப்படுவார் என்ற மாயை தொடர்ந்து பரப்பப்பட்டு வருகினறது. கல்வியில் உயர்ந்தவர் என்பதைத் தாண்டிய கெளரவமாக இங்கே சாதி பார்க்கப்படுகிறது.
ஆதிக்க சாதிகளின் கட்சிகள் மற்றும் அமைப்புகள் இதுபோன்ற தலித் கலப்புத் திருமணங்களை எதிர்ப்பதும், ஊடகங்களின் நேர்காணலின் போது இது போன்ற திருமணங்களுக்கு மிரட்டல் விடுவதும், இவ்வகைத் திருமணத்தை செய்தாலோ அல்லது அதற்கு துணைபுரிந்தாலோ தங்களிடம் இருந்து எதிர்ப்பு வரும் என்று பொது சமூகத்திற்கு போதித்து வருகிறார்கள். திருமண வயதை 21 ஆக மாற்றக் கோரும் இவர்கள் ஓட்டுப் போடும் வயதை 21 ஆக மாற்ற கோர மறுக்கிறார்கள். காரணம் ஓட்டுக்கள் குறையும் என்பதால். 18 வயதில் நாட்டை யார் ஆட்சி செய்ய வேண்டும் என்று தீர்மானிக்கும் அரசியல் தெளிவு பெறும் அதே பெண் தனக்கான துணையைத் தேர்ந்தெடுக்க மட்டும் 21 வயது ஆக வேண்டுமாம். 18 வயதில் திருமணம் செய்து குழந்தை பெறும் அளவுக்கு பெண்ணின் மனதும் உடலும் பக்குவப்படுவதில்லைதான். ஆனால் அதை விடுத்து சாதி மாறி கலப்புத் திருமணம் செய்வார்கள் என்பதற்காக பெண்ணுடைய திருமண வயதை அதிகரிக்கச் சொல்வதை எவ்வாறு ஏற்றுக்கொள்வது. இவற்றையெல்லாம் எதிர்க்க வேண்டிய பொது அமைப்புகள் தங்களுடைய கலப்புத் திருமணத்திற்கு எதிரான நிலைப்பாட்டை மெளனத்தின் மூலம் மறைமுகமாக இந்த சமூகத்திற்கு வெளிப்படுத்துகின்றன.
ஊடகங்கள் சாதி மறுப்புத் திருமணத்திற்கு எதிராக நடைபெறும் வன்முறைகளையோ, கெளரவக் கொலைகளையோ வெளியிடாமல் இருட்டடிப்பு செய்து, தங்களுடைய கடமையை முடித்துக் கொள்கின்றனர். கலப்புத் திருமணத்திற்கு எதிராக செயல்படும், அறிக்கைவிடும், கூட்டணி அமைக்கும் கட்சிகளையோ, அமைப்புகளையோ அவை ஒருபோதும் கண்டித்ததுமில்லை. அவர்கள் செய்வது தவறு என் சுட்டிக்காட்டுவதும் இல்லை. மாறாக அவர்கள் விடும் அறிக்கைகளை ஒரு வரி விடாமல் இந்த சமுதாயத்திற்கு தெரியப்படுத்தும் வேலையையே செய்கின்றன. இதன் மூலம் அவர்களின் கொள்கைகளை உலகம் முழுவதும் பரப்புவதில் முனைப்பு காட்டுகின்றனர். மேலும் அவர்களை நேர்காணல் செய்து கலப்புத் திருமண எதிர்ப்பிற்கு நியாயம் கற்பிக்க துணைபுரிகின்றனர். இதன் மூலம் ஊடகங்களும் தங்களுடைய பங்கிற்கு கலப்புத் திருமணத்திற்கெதிரான தங்களுடைய நிலைப்பாட்டை வெளிப்படுத்துகின்றன.
காவல் துறை, சாதி மறுப்புத் திருமணத் தம்பதிகளை காப்பதை விட்டுவிட்டு, கட்டப் பஞ்சாயத்து செய்து அவர்களைப் பிரிப்பதற்கு துணையாக இருக்கின்றன. சாதி ஆணவக் கொலைகள் நடைபெறும் போதும் சாதிக் கொலைகாரர்களுக்கு சார்பாக அதை தற்கொலை வழக்காக பதிவு செய்து, தாங்களும் கலப்புத் திருமணத்திற்கு எதிரானவர்கள் என்று காட்டிக் கொள்கின்றனர். “கலப்புத் திருமணங்களுக்கு எதிரான வன்முறை தமிழ்ச் சமூகத்தில் நீண்டகாலமாக இருந்துவரும் ஒன்றுதான். கலப்புத் திருமணங்கள் செய்பவர்கள் வலுக்கட்டாயமாகப் பிரித்து அறுத்துக் கட்டுவது, அவர்களை கொலை செய்வது, தற்கொலைக்குத் தூண்டுவது இதெல்லாம் நமது சாதிய சமூகங்கள் செய்து வரும் அன்றாடத் தொழில்கள்தான்”. இதற்கு உதாரணம் தமிழகத்தில் ஒரு சாதி மறுப்புத் திருமணத்திற்காக மூன்று கிராமங்கள் தருமபுரி அருகே எரிக்கப்பட்டதே ஆதாரம். எப்பொழுதும் தமிழகம் முழுவதும் சாதிகடந்த காதலர்களுக்கு எதிரான மிகப்பெரிய வன்முறை நடந்துகொண்டிருக்கிறது.
இங்கு கவனிக்கப்பட வேண்டியது ஒரு தனி நபரின் பிரச்சனை தன்னுடைய குடும்பத்தையும் தாண்டி ஒரு சாதிக் குழுவின் பிரச்சனையாக பார்க்கப்படுகின்றது. இது ஏன் அவ்வாறு மாற்றப்படுகின்றது? காதலிப்பது என்பது தனிநபர் சார்ந்த விஷயம் இதில் சம்மந்தப்பட்ட குடும்பத்தைத் தவிர மற்றவர்களுக்கு பிரச்சனை இருப்பதற்கு வாய்ப்பில்லை. ஆனால் அதை தன்னுடைய ஒட்டுமொத்த சாதியின் பிரச்சனையாக மாற்றுவதில் அந்த சாதி முனைகின்றது. இதன் மூலம் தங்கள் சாதிப் பெண்கள் தங்களுக்கு மட்டுமே செந்தமாக வேண்டும் என்று நிறுவுகின்றனர். இங்கு தனிமனித உரிமை பறிபோகின்றது.
சட்டப் பாதுகாப்போ, காவல் துறையின் பாதுகாப்போ இல்லாத காரணத்தினால் கலப்புத் திருமணத் தம்பதிகள் தங்கள் உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள முடியாத நிலையே இருக்கிறது. கலப்புத் திருமணம் செய்வோரில் ஒருவரோ அல்லது இருவருமோ செத்தாக வேண்டிய சூழ்நிலை இங்கே நிலவிக் கொண்டிருக்கிறது. இதற்காகவே இளம் தலைமுறையினர் சாதிகடந்து காதல் செய்வதற்கு அஞ்சி நிற்கின்றனர். காதலித்துக் கொண்டிருப்பவர்களும் தங்களுக்குள் பேசி பரஸ்பரம் பிரிந்து போக முடிவெடுக்க வேண்டியுள்ளது. மனதைப் பார்த்து வரவேண்டிய காதல், சாதிச் சான்றிதழ் பார்த்து வரவேண்டிய கட்டாயத்திற்கு தள்ளப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.
காதல் என்பது இயற்கையானது. அதை விலங்குகளிடமும், பறவைகளிடமும் பார்க்க முடியும். ஆனால் அவை குறிப்பிட்ட கால அளவுள்ளது, அத்துடன் அது முடிந்துவிடும். அதே வேலை மனிதனின் காதல் மட்டும்தான் நீண்டகாலம் தொடரும். இளம் பருவத்தில் ஆரம்பித்து திருமணத்தின் மூலம் இறப்புவரை தொடர்கின்றது. இதில் சாதி என்பற்கு எந்த விதமான் வேலையும் இல்லை. குறிப்பிட்ட சாதிகளின் காதல் மட்டும் சிறந்தது என்றோ, மற்ற சாதிகளின் காதல் மோசமானது என்றோ எதுவுமே கிடையாது. காதல் குறிப்பிட்ட பருவத்தில் வரத்தான் செய்யும். அதுதான் இயற்கையின் நியதி. இதில் சாதியைப் புகுத்துவது இயற்கைக்கு எதிரானதே. ஆனால் மனிதனால் இயற்கையின் நியதியை மாற்ற முடியாது என்பது இந்த சாதிக் காவலர்களுக்கு தெரியாது போலிருக்கிறது.
காதலின் அடுத்த படிநிலையான திருமணம் பற்றி சமூகவியலாளர்களின் கூற்றானது, ஒரு ஆணையும் ஒரு பெண்னையும் சமூகத்தால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட முறையில் கணவன் மனைவியாக இணைப்பதுதான் திருமணம். இது உலகம் முழுவதும் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரு சமூக நிறுவனமாகும். திருமணம் மனித சமூகத்தால் தொடர்ந்து பின்பற்றப்பட்டு வருகின்றது. மேலும் மனிதனுடைய பாலியல் தேவையை கட்டுப்படுத்தி ஒழுங்குபடுத்துகிறது. இத்திருமணமே குடும்பம் எனும் நிறுவனத்தை உருவாக்கக்கூடியது. திருமணமும் குடும்பமும் ஒன்றை ஒன்று சார்ந்தே உள்ளது. மனித இனம் தொடர்ந்து நிலைபெற நல்ல சமுதாயம் வேண்டும். எனவே பல குடும்பங்களின் கூட்டான சமுதாயத்தை உருவாக்க குடும்பங்கள் உருவாக வேண்டும். குடும்பம் திருமணத்தின் மூலமே உருவாகிறது. ஆக திருமணம் என்பது ஏற்றத்தாழ்வற்ற குடும்பத்தின் மூலம் சிறந்த மனித சமுதாயம் தோன்ற கருவியாக உள்ளது.
திருமணத்தின் தேவை என்பது மனித இனத்தின் குறிப்பிட்ட நோக்கங்களுக்காகதான் இதில் சாதியை வைத்து பிரிவினையாற்ற அல்ல. சமூகவியலாளர்கள் திருமணத்தின் தேவையாகக் குறிப்பது, மனிதனின் பாலியல் தேவையை ஒழுங்குபடுத்துதல், குடும்பத்தை உருவாக்குதல், பொருளாதாரக் கூட்டுறவை குடும்பத்தில் உருவாக்குதல், தம்பதிகளுக்குள் உணர்ச்சிகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளுதல், மற்றும் சமூக ஒருமைப்பாட்டை உருவாக்குதல் ஆகியவையே. இங்கே தான் சார்ந்த சாதிக்குள் திருமணம் செய்ய வேண்டும் என்பது நோக்கமாக வரையறுக்கப்படவில்லை. ஆகவே திருமணமானது சமுதாயத்தை மேம்படுத்த மட்டுமே. இங்கே ஒரு ஆணும் பெண்ணும் தான் தேவையேயொழிய சாதிகள் அல்ல.
இந்தியாவில்தான் பெண்ணை ஒரு சொத்தாகப் பாவித்து அவர்கள் மேல் தொடர்ந்து அடக்குமுறையைத் திணித்து அவர்களை தங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்துக் கொள்கின்றனர். இங்கு பெண்களின் உடல் ஒரு நிலம்போல் பார்க்கப்பட்டு அந்த நிலத்தின் மீதான உரிமை தான் சார்ந்த் சாதிக்கே உள்ளது என்ற ஆணாதிக்க மனநிலையே நிலவி வருகின்றது. எப்படி ஒரு குடும்பத்தின் சொத்துக்கள் அதன் வாரிசுகளுக்குப் போய்ச் சேர வேண்டுமோ அதே போல் ஒரு சாதியில் பிறந்த பெண் அந்த சாதியிலேயேதான் திருமணம் முடிக்க வேண்டும் என்று சாதிய சமூகம் நிர்பந்திக்கிறது. இங்கே பெண் என்பவள் ஒரு மனித இனமாகப் பார்க்கப்படாமல் ஆண்கள் பங்கு போட்டுக் கொள்ளும் நிலமாகப் பார்க்கப்படுகிறாள். 21ஆம் நூற்றாண்டில்கூட தனக்கான துணையைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளும் உரிமை அவளுக்கு இன்னும் வழங்கப்படவே இல்லை. இங்கே நிலம் (பெண்) எந்த சாதி வாரிசுகளின் சொத்தாக வேண்டும் என்று அந்த சாதிதான் தீர்மானிக்க முடியும்.
இந்தியாவில் ஒரு கிருத்துவர் இன்னொரு கிருத்துவரைத் திருமணம் செய்துகொள்ள முடியும். ஒரு இஸ்லாமியரை இன்னொரு இஸ்லாமியர் திருமணம் செய்து கொள்ள முடியும். அப்படி கிருத்துவராகவோ, இஸ்லாமியராகவோ இல்லை என்றால், அந்தந்த மதங்களுக்கு மாறிக்கொள்வதன் மூலம் அவர்களைத் திருமணம் செய்துகொள்ள முடியும். ஆனால் ஒரு இந்து இன்னொரு இந்துவைத் திருமணம் செய்து கொள்ள முடியாது. காரணம் இந்து சமூகத்தில் சாதிதான் எல்லாவற்றையும் தீர்மானிக்கும் காரணியாகவும் முக்கிய இயங்குகோளாகவும் உள்ளது. குறிப்பிட்ட சாதி அதே சாதியில் மட்டும்தான் திருமணம் செய்ய முடியும், இருவருமே இந்துவாக இருந்தாலும்கூட. இங்கு சாதிய வட்டத்தில்தான் இந்திய சமூகம் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. எல்லாவற்றிலும் தாங்கள் முன்னோடிகள் என்று மார்தட்டிக் கொள்ளும் நாம் கலப்புத் திருமணத்திற்கு எதிராக கெளரவக் கொலை செய்வதிலும் முன்னோடிகளாகத் திகழ்கிறோம்.
இந்த சமூகத்தில் நிலவும் சாதி ஆணவக் கொலை எனும் இழிவைத் தடுக்க முடியாத சூழ்நிலையே உள்ளது. காரணம் “கெளரவக் கொலைகளைத் தடுக்க தனிச் சட்டம் ஏதும் இல்லை. அதுவே இவ்வாறான சம்பவங்கள் தொடர்வதற்குத் துணையாக உள்ளன. காரணம் கெளரவக் கொலைகள், கொலை வழக்காகவே பதிவு செய்யப்படுகின்றன. ஆனால் கடுமையான தண்டனைகளுடன் கூடிய தனிச் சட்டமே இதற்கு மிக முக்கியம். வெறும் கொலை வழக்காக பதிவு செய்யப்படும் போது நாட்டில் கெளரவக் கொலையே நடைபெறாதது போல் காட்டப்படுகின்றன. கெளரவக் கொலையாக இருந்தாலும் அது கொலை வழக்கு புள்ளி விவரங்களுடன் சேர்ந்துகொள்கிறது. எனவே கெளரவக் கொலைகளைத் தடுக்க தனிச் சட்டம் இயற்றப்பட வேண்டியது இன்றைய காலத்தின் கட்டாயம்”. சாதி ஒழிப்பாக மாற வேண்டிய சாதி மறுப்புத் திருமணங்கள் இன்று கெளரவக் கொலைகளின் மூலம் மனித ஒழிப்பாக மாறிவருகின்றது.
மேற்கத்திய கலாச்சாரத்தையும், நாகரீகத்தையும் ஏற்றுக்கொள்ளும் நமது சமூகம் கலப்புத் திருமணத்தை மட்டும் ஏற்றுக்கொள்ளாமல் எதிர்க்கின்றது. ஒரு கிரகத்திலிருந்து வேற்றுக்கிரகத்திற்கு சந்திராயன் அனுப்பி இரு கிரகங்களுக்கும் தொடர்பை ஏற்படுத்த நினைக்கும் இந்திய சாதிய சமூகம் இரு சாதிகளுக்குள் தொடர்பை ஏற்படுத்த விரும்பாதது விந்தையான நிதர்சனம்தான். இயற்கையாகத் தோன்றும் காதலை சாதி ஆணவக் கொலை செய்வதன் மூலம் அழித்துவிட முடியும் என்று நினைப்பது முட்டாள்தனமே.
துணை நூல்கள்
1. C.N.Shankar Rao, Sociology, 1990, S.Chand&Company Ltd, New Delhi.
2. The Hindu Marriage Act, 1955.
3. தலையங்கம், கெளரவக் கொலைகளும் அரசின் கெளரவமும், காலச்சுவடு. மே 2012, பக்:3-4.
4. மனுஷ்யபுத்திரன், எதிர்குரல், நக்கீரன், 2013 ஜுன் 10-12, பக்:18-20.
5. மனுஷ்யபுத்திரன், எதிர்குரல், நக்கீரன், 2012 நவ 14-16, பக்:18-20.
- சி.வெங்கடேஸ்வரன்